Albüm Kritik 1295 (Mayhem / Liturgy of Death)

Herkese selamlar! Yeni bir haftanın, ilk gününe yeni bir albüm ile başlıyoruz. Black Metal’in köklerine indiğim şu geçtiğimiz 20 günlük süreçte birçok kült grubun albümünden sizlere söz ettim. Bu grupların ilk albümlerinden söz ettim ki Black Metal’in geçmişten günümüze nasıl bir süreçten geçtiğini ve geçmişte Black Metal’in çekirdek yapısının nasıl olduğunu bahsettim. Bahsetmeye de devam edeceğim. Black Metal’in ilk dalga gruplarından biri olan “Mayhem”in ise ilk stüdyo albümü “De Mysteriis Dom Sathanas”ı daha önceden siteye yazmıştım. Black Metal adına çıkmış en iyi örneklerden birinin de bu albüm olduğunu düşünüyorum ve bunu her daim de söyledim. Black Metal dinleyip de Mayhem dinlememek bana göre bir şeyleri eksik bırakmak gibi geliyor. Evet, her gruptan hoşlanmamız mümkün değil ama Mayhem’in bir Black Metal dinleyicisini gerçekten de ihya edici işleri olduğunu düşünüyorum. Ben de grubun diskografisindeki her albümü çok seven biri değilim. Fakat her albümünde çok dikkat çekici şarkılar olduğu da gerçek. Mayhem’in 2019 yılında çıkardığı “Daemon” albümünü dinlemek beni gerçekten çok mutlu etmişti. Grubun 2014 yılında çıkan “Esoteric Warfare” albümü çok cılız bir işti bana göre. Bu albümden sonra Daemon gibi kaslı, kuvvetli bir Black Metal albümünün gelmesi sadece benim değil, tüm Mayhem severleri mutlu etti. Daemon’u bugün bile baştan sona açıp dinliyorum. Daemon’dan 7 yıl sonra Mayhem yeni bir albüm ile bizlerin hasretine son veriyor. “Liturgy of Death” ile Mayhem’in neler yaptığını merak etmemek gibi bir durum olamazdı. Ben de çok zaman geçmeden bu albümü dinledim. Hem de birkaç kere dinledim. Şimdi ise sizlere Liturgy of Death hakkındaki duygu ve düşüncelerimi aktarmak istiyorum.

Daemon'u ben çok beğensem de bazı kesimler bu albümü sıradan bulmuştu. Ben o sıradan bulan arkadaşların beklentileri neydi bilmiyorum ama benim gibi Mayhem’in günümüzde hala bu denli tehditkâr işler yapabildiğini taktir eden insanlar için gayet ihtişamlı bir albümdü. Bu albümü bu kadar sevmemin en büyük nedeni de işte buydu. İhtişamlı bir Black Metal albümü dinlemek beni her zaman mutlu eder. Kimi etmez ki? Mayhem de kendi standartlarını ortaya koymuş bir grup. Yıllardır Black Metal camiasında var olan ve rüştünü ispatlamış bir dev. Bu sadece sözde kalmıyor. Daemon’da göstermiş oldukları duruş ve üretim bence bunun en güzel örneklerindendir. Liturgy of Death’e geldiğimizde ise bu albüm bana Daemon’dan çok da farklı gelmedi açıkçası. Yani Daemon’u iki kısımdan oluştursaydı Mayhem ve bu albümü Daemon II diye çıkarsaydı çok da bir itirazım olmazdı. Liturgy of Death’i dinlerken, albümün ortasına geldiğimde yahu ben ne zaman beni hayrete düşürecek veya çok etkileyecek bir şarkı dinleyeceğim diye düşünürken buldum kendimi. O şarkı geldi ama ne yazık ki albümün son şarkısı olarak geldi. “The Sentence of Absolution” bu albümdeki en tehditkâr ve en orijinal işlerden biri olarak benim dikkatimi çekti. Muhtemelen birçok kişi de bu şarkıyı diğerlerinden çok daha ayrı bir noktaya koyacaktır. Albümdeki diğer şarkılar da gayet iyi olsalar da riff yazımları çok da farklı şeyler değil. Önceki albümdeki riff yazımlarına çok benziyor. Aslında bu beste yazımları zaten Mayhem’in tarzını yansıtıyor. Fakat bu gibi formda birçok Mayhem şarkısı dinlediğim için bana ilgi çekici gelmediler. Diğer taraftan bu albümdeki prodüksiyonu da pek beğendiğimi de söyleyemeyeceğim. Evet, gayet modern ve net bir prodüksiyon kalitesi olsa da aslında çok daha çiğ bir sounda sahip olması gereken albüm Liturgy of Death. Bunun önü kesilmiş gibi. Eğer daha çiğ ve kaotik bir tonda gitarlar duyuyor olsaydık ve davul da yine bu deree berrak bir sound ile gelmemiş olsaydı bu albüm çok daha tehditkâr ve çok daha ilgi çekici olurdu. Atmosfer kısmında ise bence gayet yeterli bir iş ortaya konmuş. Albümün şeytani havasını bizlere hissettiriyor Mayhem. Bunu öyle büyük ses oyunları ile de yapmıyor. Vokaldeki “Attila”nın çok niş sesi bunu yeterince gerçekleştirebiliyor.

Mayhem'in Liturgy of Death albümünden çıkmadan önce herhangi bir beklentim yoktu. Çünkü Mayhem’in tarzını biliyorum ve Mayhem ortaya ne koyarsa dinleyeceğimi ve genel olarak da beğeneceğimi biliyordum. Tahmin ettiğim gibi de oldu. Bu albüm için efsanevi bir albüm diyemem. Hatta bana göre Daemon çok daha büyük bir iş Liturgy of Death’e göre. Fakat yine de bu albümün da başarılı bir çalışma olduğu da aşikâr. Özellikle albümün son şarkısının hatırına bu albümü baştan sona dinlemek gerekir. O şarkıya ulaşana kadar normal ve iyi düzeyde şeyler dinliyorsunuz. Albümün son şarkısı The Sentece of Absolution ise mutlu sonun ta kendisi olarak albümü bitiriyor. Bir başka yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!

Albüm Puanı: 7,5/10