Albüm Kritik 1310 (Handful of Hate / Soulless Abominations)

Herkese mart ayının ilk haftasından selamlar! Bugün de albüm incelemeye devam ediyoruz. Tabi ki 2026 model albümleri inceliyoruz. Bir kez daha Akdeniz ülkesi olan İtalya’ya rotamızı çeviriyoruz. 1993 yılında kurulmuş olan “Handful of Hate”in bu yıl çıkardığı albümü “Soulless Abominations”tan sizlere söz edeceğim. 1993 yılında kurulmuş olan bu köklü Black Metal grubunun ismini ilk defa duyuyorum. Gerçekten bu zamana kadar hiçbir yerde ne karşıma çıktı ne de herhangi bir şarkısını duydum. Grup hakkında hemen ufak çaplı bir araştırma yaptım elbette. 1993 yılında “Nicola Bianchi” tarafından hayata geçirilmiş bir proje Handful of Hate. Grubun kuruluşunda başka isimler de yer almış olsa da kalıcılığını koruyan sadece Bianchi olmuş. Bu yüzden de grubun her şeyi bu adam diyebiliriz. Fakat Handful of Hate bir solo grup projesi demek değil bu. Günümüzde farklı müzisyenlerle yoluna devam ediyor İtalyan Black Metal grubu. Bianchi gitar ve vokal işini üstlenirken, “Aeternus” 2012’den bu yana grubun davul işini üstlenmiştir. 2023’te grubu katılan ve en yeni üye olan “Iblis” ise bas gitarda gruba destek vermektedir. İtalyanların da son yıllarda Black Metal adına gerçekten bu kadar şevkli olması ve Black Metal’in hem çiğ ve safkan tarafını hem de melodik ve atmosferik tarafını geliştiriyor olması mutluluk verici. Grubun kariyerinde ufak bir ara verme durumu olsa da Bianchi bu projeyi devam ettiriyor. Grubun diskografisine baktığımızda bu zamana kadar gerçekten hatırı sayılır derecede bir üretkenliğe sahip olduğunu görüyoruz. Şimdi gelelim Soulless Abominations hakkındaki duygu ve düşüncelerimden sizlere söz etmeye.

Öncelikle bu albümü dinlemekten keyif aldığımı söyleyerek bu kısma giriş yapmak istiyorum. Neredeyse hiç melodik tarafı olmayan, Black Metal’in o sert ve kaotik halini icra eden bir albüm Soulless Abominations. Grubun DNA’sına baktığımızda da zaten Black Metal’in o sert halini hep korumaya çalıştıklarını görüyoruz. Bu albümü dinledikten sonra önceki albümlerinden de birkaç şarkı dinlediğim için bu yargıya varabilirim diye düşünüyorum. Bana “Dark Funeral, Marduk, Belphegor” gibi tiran grupların havasını verdi. Dark Funeral’ın o melodikmiş gibi görünse de aslında okült hava için yazdığı riff yazımlarına bu albümde de denk geliyorsunuz. Marduk’un bolca blast beatli şarkılarına benzer şekilde bu albümde de hızlı davul atakları var. Özellikle davulu çalan Aeternus’un gerçekten çok iyi bir iş çıkarmış. Diğer taraftan yazılan gitar rifflerini genel olarak beğendim. Özellikle albümün açılış şarkısı “Libera Me”nin riff yazımına hayran kaldım. Farklı bir şeyler denenmiş ve bu da gayet güzel olmuş. Zaten albümün genelinde de hep bir deneysellik var. Bu deneysellik öyle atonal riff yazımları gibi değil. Var olan Black Metal çekirdeğini geliştirme ve daha teknik riff yazımları diyebilirim. Bazı şeyleri betimlemek ve anlatmak pek kolay olmuyor. Fakat albümü dinlediğiniz zaman veya dinleyenler ne demek istediğimi zaten anlamışlardır. Bazı şarkılarda bazı sekanslar var ki bir anda kendinizi atmosferi yüksek ve görkemli bir anda buluyorsunuz. Bu durum her şarkının bütününde geçerli değil. Yine de grubun bu derece seviye yükseltebiliyor olması takdire şayan. Bianchi’nin şarkı yazımlarını gerçekten beğendim. Vokal kısmında da üzerine düşüne çok iyi bir şekilde yerine getiriyor. Bu adamı alıp “Watain”e koysanız hiç sırıtmaz. Bütün bu olumlu yorumlar iyi bir prodüksiyonla da birleşiyor ve ortaya çok iyi bir albüm çıkmış oluyor.

İtalyan Handful of Hate ile biraz geç bir tanışma olmuş olsa da grubu keşfettiğim için çok memnun kaldım. Çok iyi bir albüm ile 2026 senesine merhaba diyor. Soulless Abominations gerçekten de dinlenmesi gereken bir albüm. Zaten bir kere dinlediğiniz zaman sonrasında yine defalarca dinlemek isteyeceksiniz. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!

Albüm Puanı: 8,5/10