Albüm Kritik 1346 (Worm Shepherd / Dawn of the Iconoclast)

Herkese selamlar! Bugün sizlere bir Deathcore grubunun albümünden bahsedeceğim. ABD çıkışlı “Worm Shepherd”in bu yıl çıkardığı “Dawn of the Iconoclast” EP’sini yazmak için klavyenin başına oturdum. Daha önce duyduğum bir gruptu Worm Shepherd. Özellikle benim için Deathcore’un en üst seviyesi olan “Infant Annihilator” hakkında araştırma yaparken karşıma çıkmıştı bu grup. Benzer gruplar kategorisindeydi. Sanırım bir ya da iki şarkısın dinlemiştim ve sonrasında bir daha dönüp de bakmadım. Bunun geçerli bir sebebi yoktu. Zaten o zamanlar Infant Annihilator ile epeyce vakit geçiriyordum. Deathcore, ekstrem türler arasında en haşin olanlardan. İçinde kaosu, dehşeti, sertliği, zalimliği ve teknik gösteriyi barındıran bir tür. Bu yüzden de herkesin dinleyebileceği bir tür değil. Deathcore icra eden bir grubun albümünden bahsedeceğim için elbette heyecanlandım. Fakat Worm Shepherd’ın icra ettiği Deathcore’un içinde senfonik öğelerin olması ne yazık ki tadımı kaçırdı. Yine de bu EP’yi baştan sona iki defa dinledim ve duygu ve düşüncelerimi aktarmak için klavyenin başına oturdum.

Worm Shepherd aslında Metal camiasında yeni bir oluşum. 2020 yılında Metal camiasına giriş yapmış grup. Fakat grup elemanları başka gruplarda uzunca zamandır çalmış ve hala başka projelerde de yer alan insanlar. Bu yüzden de tecrübeli arkadaşların bir araya gelip, biraz daha sertliğin dozajını arttıralım demesiyle peyda olmuş. Dawn of the Iconoclast EP’sinin bir Deathcore EP’si olduğu aşikâr. Fakat içinde neden bu kadar senfonik etmenler var onu pek anlayamadım. İşi daha da görkemli kılmak için bunu yapmak istemiş grup elbette. Fakat böylesine sert ve teknik bir müzik zaten başlı başıan bir görkem unsuru olmayı başarabiliyor. Bu zamana kadar dinlediğim birçok Deathcore albümü zaten hep üst seviyelerde yer alan ve o dehşetengiz ihtişamı her türlü verebilen albümlerdi. Yine de bu kadar fazla senfonik öğenin olması işin Metal ve sertlik tarafına halel getirmediği için tahammül edebildim. Aslında iyi bir sentez yakaladığını bile söyleyebilirim Worm Shepherd’ın. Fakat günün sonunda benim çok da içimi açan veya Deathcore’dan beklediğim o tüyler ürpertici etkiyi verebilen bir iş değil Dawn of the Iconoclast. Bu yüzden de bu albüme bütünüyle ısınamıyorum. Diğer taraftan prodüksiyon kısmında da aşırıya kaçmak istemiş grup. Bunu yine birçok Deathcore grubundan görüyoruz. Kulaklarda patlayan bas ve davul partisyonları oluyor. Bu EP’de de var ama o patlama efekti bir hayli fazla. Kulaklığımın bozulduğunu falan bile düşündüm ilk dinlediğimde. O derece gereksiz bir efekt. Buna gerek yoktu diye düşünüyorum. Diğer taraftan işin teknik kısmı da yine EP’deki şarkılarda mevcut. Fakat yoğunluk olarak fazla değil. Daha yeteri kadar kıvamda kullanmayı tercih etmiş Worm Shepherd.

Deathcore dinlemeyi seven biriyseniz bu EP’yi de dinlerken keyif alırsınız. Özellikle sizi senfonik öğeler rahatsız etmiyorsa bayıla bayıla dinlersiniz. Fakat ben böylesi senfonik olayları pek sevmiyorum. O yüzden de safkan bir Deathcore EP’sini dinlemeyi tercih ederdim. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!

Albüm Puanı: 7/10