Herkese selamlar! Bugün bir kez daha avangart melodilerin ormanında yürüyüşe çıkıyoruz. Benzetme yapacağım diye ne kadar zorladığımı bu giriş cümlesinden anlayabilirsiniz. ABD’li tek kişilik bir Avant-garde Black Metal ve Dissonant projesi olan “Serpent Column”un bu yıl çıkardığı ve kariyerinin aynı zamanda son albümü olan “Aion of Strife”tan sizlere söz edeceğim. 2015 yılında “Jimmy Hamzey” (Theophonos) tarafından hayata geçirilmiş Serpent Column. Black Metal’in avangart yapısı genel genom olarak korunurken, içinde deneyselliğin ve düzensiz riff yazımlarının da olduğu bir müzik türü icra ediliyor. Bunu bir de kaotik, lo-fi etkisi olan bir prodüksiyon ile bizlere sunuyor. Açıkçası bu kadar iç karartan bir atmosfere sahip prodüksiyonda bir şeyler dinlemek pek benlik değil. Müziğin ne olduğunu çözümlemeye çalışmaktan yoruluyorum. Çünkü birçok şey oluyor ama prodüksiyonun çiğliği ve karanlığı nedeni ile bir türlü olan biteni anlayamıyorum. Ya da anlamak için ciddi çaba gösteriyorum. Yine de bu albümü dinledim ve şimdi duygu ve düşüncelerimden sizlere söz etmek istiyorum.
Böylesi yoğun, kaotik ve çiğ atmosfere sahip bir albümü dinlemek gerçekten herkesin harcı değil. Evet, çok dikkat etmeden, arka tarafta çalınca dinlersiniz ama benim gibi işin detaylarına odaklanınca neyi nereden çıkaracağınızı veya bütünsel olarak albümü nerey koyacağınızı bilemiyorsunuz. En azından ben bunu yaşıyorum. Serpent Column ile Theophonos Yunan mitolojisini baz alıyor ve şarkıları bu mitolojideki efsanelerle beziyor. Zaten mahlas isim olarak Theophonos olması da bunu gösteriyor. Mitoloji evreni gerçekten geniş. Fakat her mitoloji evreni değil. Yunan mitlerinin cezbedici ve felsefi tarafı bu geniş yelpazenin en büyük faktörleridir. Birçok hikâye ve birçok tanrının olduğu bir evrende aksi de düşünülemez. Theophonos da Yunan mitolojisindeki bu kaotik hikayeleri tam olarak müziğine yansıtıyor ve bir nevi görkemli bir atmosfer sunuyor. Fakat bu albüm için bütünüyle görkemli bir müzikal iş diyemem. Atmosferik olarak güçlü olsa da müzikal olarak geride. Atonal riff yazımlarını seven ve genel olarak zaten bu tür deneysel ve avangart öğeleri Black Metal’e yakıştıran biriyim. Fakat Aion of Strife’ın bütün bunları çok iyi bir şekilde harmanladığını düşünmüyorum. Şarkılarda vokaller çok kısık seste veya hiç yok. Çiğ ve tiz vokallerin eşlik ettiği, kaotik bir atmosfer dinliyoruz aslında. Bu da günün sonunda müzikal bir deneyimden çok, ambiyans tarafında çekici bir işin olduğunu gösteriyor.
Toparlayacak olursam; Aion of Strife, Serpent Colun’un son albümü oldu. Theophonos daha önce de ara verdiği Serpent Column projesini Aion of Strife ile sonlandırmış oluyor. Black Metal’in niş ve elit tarafını icra eden Serpent Column’un elbette devam ediyor olmaması üzücü. Fakat Jimmy’nin başka bir projede yine aynı düzlemde bir iş yapacağını okudum bu yüzden de başka bir sayfada bu kaosa devam edeceğiz demek oluyor bu. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!
Albüm Puanı: 7,5/10


Yorumlar
Yorum Gönder