Albüm Kritik 1364 (Exxul /Sealed into None)

Herkese selamlar! Bugün de Kanada ve Quebec topraklarından ayrılmıyoruz. Metal camiasında yeni diyebileceğimiz bir grup olan “Exxul”un bu yıl çıkardığı ilk albümü “Sealed into None”dan sizlere söz edeceğim. Yeni keşiflerimden bir başkası da Exxul oldu. Aslında grubun adındaki “u” harfinin üstünde şapka var ama malum bizim klavyemizde öyle bir seçenek yok ve ekstradan bir çaba ile eklemek gerekiyor. Ben de bunun o kadar önemli olmadığına kanaat getirerek düz “u” harfi ile yazdım. Bu kısa dil bilgisinden sonra yazımıza devam edelim. Bu grup aslında 2020 yılında Metal camiasına ufaktan bir giriş yapmış. Fakat o zamanki adı “Crestfallen” imiş. 2024 yılında ismini Exxul olarak güncelleyen grup, ilk albümü Sealed into None’ı da bu yıl çıkarmış oluyor. İçinde Doom, Heavy ve Power Metal türlerini barındıran, bir nevi kozmopolit bir tür icra ediyor grup. Doğrusunu söylemek gerekirse bu türlerin iç içe geçmiş hali genelde başarılı sonuç vermiyor. Doom ve Heavy Metal zaten yakın akrabalar ve o yüzden bu ikisinin bir araya gelmesi hep gördüğümüz bir şey. Fakat işin içine Power Metal gibi çok daha melodik yapısı güçlü ve biraz da hızlı bir tür girince dengesizlik oluyormuş gibi geliyor bana. Yine de Sealed into None albümünü baştan sona iki defa dinledim ve o kadar da kötü düşüncelerime maruz kalan bir albüm olmadı.

O kadar da kötü düşüncelerime maruz kalan bir albüm olmaması, kötü düşüncelerimden bazılarından nasiplendiği anlamına gelir. İlk önce bunları söyleyerek başlayayım. İlk olarak prodüksiyon kalitesini hiç beğenmedim albümün. Gitar tonları ile davul kaydı öylesine birbirinin zıttı durumundalar ki şarkılardaki bütünlük bir türlü kendisini gösteremiyor. Çok reverblü davul kaydı ile distorsiyonu az tutularak kaydedilen gitarlar günün sonunda dinlemesi pek de keyif vermeyen bir sentez oluşturuyor. Diğer taraftan vokal performansının Power Metal’den duymaya alışık olduğumuz türde yüksek oktavlara çıkmaya çalışması ve bunu genelde yolun yarısında bırakıyor olması çok güçsüz bir performans olarak görünüyor. Bunun yerine daha sağlam ve dengeli bir vokal kaydını tercih ederdim. Çünkü o zaman şarkılar da daha iyi bir hava verirdi. Son olarak da böylesi olumsuzluklar saydığım bir albümdeki şarkıların uzun olması da haliyle bu negatif taraflara daha çok maruz kalacağınız anlamına geliyor. Elbette bütün bunlar benim düşüncem. Yine de söylediğim şeyler objektif tarafta da bir düzleme oturuyor. İyi taraflardan bahsedecek olursam da; riff yazımlarını ve atmosfer gerçekten beğendim. Özellikle klavye partisyonları gerçekten de şarkılarda ve es kısımlarında etkileyici bir formda. Bu yüzden de albümün genel atmosferini yukarı taşıyabiliyor. İyi riff yazımları ve bas gitarın da kendini belli ediyor olması müzikal açıdan aslında grubun gayet dolu olduğunu gösteriyor. Zaten gruptaki elemanların hepsi birçok grupta çalmış kişiler. Tecrübelerini bu albümde de görüyoruz.

Toparlayacak olursam; bana göre Sealed into None ortalama seviyede bir iş. Teknik açıdan az önce söylediğim şeyler daha iyi bir durumda olsaydı bu albümü biraz daha yukarı bir seviyeye konumlandırabilirdim. Fakat şimdilik bu şekilde düşüncelerim. Grubun henüz ilk albümü olması nedeniyle ve bestecilik kabiliyetleri olan insanların çok belli olduğunu da göz önüne aldığımızda Exxul’un ileride çok daha iyi işlere imza atacağını düşünüyorum. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!

Albüm Puanı: 7/10