Albüm Kritik 1369 (Azaghal / Nekrohelios)

Herkese selamlar! Metal Müzik Ansiklopedisi’nde birçok Metal türünde çıkan albümlerden ve bu albümleri yaratan gruplardan bahsetmişimdir ve bahsetmeye de devam ediyorum. Fakat gözle görülür bir gerçek var ki en çok Black Metal ve alt türlerine burada yer veriyorum. Bunun tek bir sebebi var; ben en çok bu türü dinliyorum. Haliyle kendimin bizzat en çok dinlediği türdeki albümlerden söz ediyor olmam çok da garip bir durum değil. Bu site hakkında her zaman şunu söyledim; burası bir blog sitesi türevi ve burada yazdığım yazıların hepsi subjektif temele dayanıyor. Elbette genel geçer bilgilerde objektif oluyorum. Fakat bir albüm hakkındaki duygu ve düşüncelerimi belirtirken kendi duyduğum, hissettiğim ve özümsediğim şeyleri sizlere söylüyorum. Bunu sadece ben değil, albüm kritik yazısı yazan herkes bu şekilde yapıyor. Çünkü başka türlü olamaz. Bu açıklamayı bir kez daha yapıyor olmamın sebebi bazen, bazı yazarlarla, bazı albümler hakkında ters fikir belirttiğimde bana gelen eleştiriler veya yorumlar oluyor. Burası benim at koşturabileceğim bir mecra. Burası benim kendi bölgem. Ben kendi düşüncelerimi belirtirim. Bu düşünceler sizinkilerle örtüşebilir de ters düşebilir de. O yüzden gerilmeye gerek yok. Farklı düşüncelerimiz olsun ki aynı tatları almayalım, aynı çerçeveden dünyaya bakmayalım. Bu bilgilendirmeyi yaptıktan sonra gelelim bugünün konuğu olan ve benim de dinlemekten bir hayli keyif aldığım, Fin Black Metal grubu “Azaghal”a.

Azaghal'ı ilk defa 2023 yılında çıkardığı “Alttarimme on luista tehty” albümü ile dinlemeye başladım. Fakat bu grubu çok daha öncesinden biliyordum. Sadece dinlemek için biraz geç kaldım diyebilirim. Fin Black Metal ekolünün en önemli gruplarından biri olan Azaghal, 1998 yılından bu yana Metal camiasında varlık gösteriyor. Özellikle Fin Black Metal sahnesinin çok dehşetengiz gruplar peyda ettiğini düşündüğümüzde Azaghal da onlardan biri olmuş oluyor. “Horna, Sargeist, Behexen” gibi Finlandiya’dan çıkıp, tüm Black Metal camiasını etkisi altına alan ve tartışmasız en iyi oluşumlardan olarak gösterilen bu grupların yanında Azaghal biraz daha mütevazı kalıyor. Bunun nedenini tam olarak bilemiyorum. Fakat istikrarlı bir şekilde ihtişamlı albümler yapamıyor oluşu diyebilirim. En azından bu benim kendi düşüncem. Azaghal’ın birçok albümünü dinlemiş olmama rağmen bu zamana kadar Alttarimme on luista tehty albümünü ve bir de “Black Faith” ile ortak çalışması olan “Immortalized in Luciferian Blood”ı yazdım. Sürekli güncel albümleri siteye yazma telaşı yüzünden eski albümlere çok fazla geri dönüş yapamıyorum. Bugün de sizlere güncel bir Azaghal albümü olan “Nekrohelios”tan bahsedeceğim.

Oldukça yeni bir albüm Nekrohelios. Bu albümü bekleyenlerden biriydim. Fakat hemen yazma girişiminde bulunmak istemedim. Birkaç defa ilk çıktığında dinledim. Sonra ara verdim ve bu yazı öncesinde de yine birkaç defa dinledim. Azaghal’ın görkemli albümler yaptığını biliyorum. Fakat bunların sayısı oldukça az. İcra ettiği Black Metal tarzı genelde old-school ve çiğ tarafa yakın oluyor. Bildiğimiz, klasik Black Metal DNA’sına uygun şarkı yazımları ile bu grubun albümlerini dinliyoruz. Fakat arada yaptığı değişiklikler ve cesaret gerektiren işler Azaghal’ı bir anda bambaşka konuma getirebiliyor. Kariyerinde buna verebileceğim en güzel örnek 2018 yılında çıkan “Valo pohjoisesta” albümüdür. Bu albüm Azaghal’ın ne denli azman bir grup olabileceğinin ve Heavy Metal’i Black Metal ile ne derece manyak bir şekilde harmanlayabileceğinin göstergesidir. Valo pohjoisesta benim en sevdiğim Azaghal albümüdür. Çünkü bu albüm grubun gerçekten de dehşet bir Black Metal vizyonuna sahip olduğunun en güzide göstergesidir. Grubun diskografisinde sevdiğim albümler var. Fakat ben gözdem her zaman Valo pohjoisesta oldu. Nekrohelios bunu değiştirebildi mi? Kesinlikle hayır!

Şöyle bir bu albüm hakkında yazılan eleştirilere baktığımda birçok insanın bu albümü çok beğendiğini ve grubun diskografisindeki en iyi albüm olduğunu söylediğini gördüm. Bu, tamamen beklentilerimiz ve tat alma farklılıklarımız ile alakalıdır. Ben ise bu albümü oldukça sıradan ve alelade bir Black Metal albümünden öteye gitmeyen bir çalışma olarak görüyorum. Albümde beni etkileyebilecek tek bir şarkı yok. Riff yazımları, tema işlenişi ve prodüksiyon kalitesi derken her şey o kadar sıradan düzeyde ki albümün herhangi bir noktasında modum değişmedi. Etkilendiğim herhangi bir kısım olmadı. Nekrohelios, Black Metal albümleri arasında ortalama bir seviyede kalan ve dinlediğiniz zaman kötü zaman geçirtmeyen ama muazzam şeyler de hissettirmeyen bir albüm. Kaldı ki bence grubun kendi diskografisinde de öyle aman aman bir iş değil. Benim için Valo gibi bir albüm yaratan grubun en azından bu kalitede bir şey sunması gerekirdi. Bu tarz Black Metal albümleri zaten çok fazla gruptan dinliyoruz ve hepsi de aynı tadı veriyor. Azaghal bu noktada ne farklılaşıyor ne de kendi kalitesini gösteriyor. Nekrohelios, benim için beklediğime değmeyen ve hatta hayal kırıklığı yaratan bir iş oldu.

Biliyorum bu söylediklerime yine birçok kişi karşı çıkacak ama benim için bu albüm ortalama bir seviyede yer alıyor. Bir daha ne zaman dinlerim bilmiyorum. Ben yine eski Azaghal albümleri ile yoluma devam edeceğim, öyle görünüyor. Bir başka yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!

Albüm Puanı: 6,5/10