Albüm Kritik 1370 (Domhain / In Perfect Stillness)

Herkese selamlar! Bugün Birleşik Krallığa, Güney İrlanda’ya geçiş yapıyoruz. İrlanda’nın yerel gruplarından bazılarının bir araya gelip, yeni bir proje olarak hayata geçirdiği “Domhain”dan ve bu yıl çıkardığı ilk LP’si “In Perfect Stillness”tan sizlere söz edeceğim. Grup elemanlarını daha önceki projelerinde de dinleme fırsatım olmadı. Domhain’i zaten yeni keşfettim. O yüzden bu grup hakkında da bilgilerim oldukça taze. In Perfect Stillness’ı iki defa dinledim. Grubun icra ettiği tür için Shoegaze ve Post Black Metal sentezi diyebiliriz. Zaten Metal Archives’ta da o şekilde belirtilmiş. Fakat bu türden o kadar fazla albüm dinledim ki Metal Archives’a bakmadan da grubun müziğini anlayabiliyorum. Domhain’ın Metal serüveni henüz yolun başında diyebiliriz. 2021 yılında Metal camiasına giriş yapmış. 2023 yılında bir EP çıkardıktan sonra, bu yıl da ilk LP’sini çıkarmış. Ben de sizlere In Perfect Stillness hakkındaki duygu ve düşüncelerimden bahsedeceğim.

In Perfect Stillness, içinde Shoegaze’in bütün kemik yapısını barındıran ve Post-Black Metal’in de o melodik yoğunluğunu belirli bir şekilde taşıyan bir albüm. Bu albümü dinlerken gayet güzel zaman geçirdim. Büyüleyici bir albüm dinlemediğim aşikâr. Çünkü bu tarzda dediğim bir hayli albüm dinledim. Değerlendirme çıtası o yüzden genelde yüksek oluyor. Bu iki tür genelde birbiri ile eşleşiyor zaten. Bu yüzden de bu türlerde yaratılan albümler çok benzer oluyor. Farklılaşmak için deneysel bir şeyler yapmak lazım ya da gerçekten çok etkileyici besteler yazmak lazım. Zamanında, bu türün adeta öncüsü olan, “Alcest” bu türlerin sentezi olarak çok iyi albümler sunmuş ve adeta çığır açıcı işler yapmıştı. Bu grup bile son albümlerinde kendinin ötesine geçememe ve benzer işler üretmeye başladı. Bütün bunları söylememin nedeni In Perfect Stillness’ı dinlerken de yine aynı tat ve aynı deneyimi yaşamam. İşin içine çello ve iki vokal seçeneğini katarak biraz daha farklılaşma çabası günün sonunda iyi bir denemeden öteye gidemiyor. Atmosferik olarak yine depresif ve dramatik bir atmosfere sahip In Perfect Stillness da. Bu da yine bu türün gerektirdiği gibi bir şey oldu. Riff yazımları ve melodik partisyonların bu rifflerle olan uyumunu beğendim. Prodüksiyon kalitesi ve vokal performansları da yine gayet yeterli düzeyde.

İrlanda menşeili Domhain’in In Perfect Stillness albümü beni gayet tatmin etti. Dinlediğim süre boyunca gayet güzel zaman geçirdim ve herhangi bir şekilde de sıkılmadım. Bu grubun ileriki albümlerde çok daha ihtişamlı şeyler yapacağını düşünüyorum. Bekleyip, göreceğiz. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!

Albüm Puanı: 7,5/10