Albüm Kritik 1373 (Olhava / Memorial)

Herkese selamlar! Yeni bir haftanın ilk gününden sizleri selamlıyorum. Ülkemizde sıcaklar kendini iyiden iyiye göstermeye başlamışken, biraz daha serin bir coğrafyaya geçiyoruz. Keşke böyle dediğim anda da geçebilsek ama bizimkisi gönülden bir geçiş oluyor. Rusya’dan bizlere seslenen Black Metal oluşumu “Olhava”nın bu yıl çıkardığı “Memorial” adlı albümden sizlere söz edeceğim. Olhava’yı da bu yeni çıkan albümü ile keşfetmiş oldum. Black Metal’in Atmospheric tarafını icra eden bir grup. İki kişiden oluşuyor Olhava. “Andrey Novozhilov” davul hariç Olhava’nın her şeyini üstlenirken, “Timur Yusupov” ise davul başında Olhava’nın ritim tarafına destek veriyor. Atmospheric Black Metal gruplarının Metal camiasında gerçekten çok elit bir yeri var. Çünkü hem dinleyicisi çok rafine hem de grubun icra ettiği tür çok niş. Bu yüzden de bu türden çıkan albümleri dinlemek her seferinde arzu edeceğimiz bir şey olmuyor. Mesela ben Memorial albümünü sabah ve akşam olmak üzere iki defa dinledin (ilaç alıyormuş gibi oldu böyle de). Sabah bana verdiği duygu ile akşam verdiği duygu arasında bambaşka farklılıklar var. Bunun nedeni Atmospheric Black Metal gruplarının çoğunlukla depresif, dramatik ve hüzünlü temalarla bezeli albümler yaratmasıdır. Bu da günün dinlediğiniz saatine göre size farklı duygular yaşatmasına neden oluyor. Şimdi gelelim Memorial hakkındaki duygu ve düşüncelerimden sizlere söz etmeye.

Atmospheric Black Metal albümleri ile aram her zaman iyi olmuştur. Özellikle bu tür albümleri bir şeyler okurken, kafamı dinlemek isterken veya kendimle baş başa kalıp, bir şeyler üzerine düşünürken dinlemeyi tercih ediyorum. Çünkü yaratılan müzik tam olarak bu tür duygu durumlarına hitap ediyor. En azından benim düşüncem bu şekilde. Mesela Olhava’nın bir konseri olsa gidip dinler miyim bilmiyorum? Çünkü konserde bu tür bir atmosferi solumak istemem. Fakat diğer türlü Memorial’ı dinlemekten de bir beis görmem. Memorial, oldukça uzun süreye sahip bir albüm. Yaklaşık 80 dakikalık bir süreye sahip olan bu albüm aslında bir nevi enstrümental albüm özelliği taşıyor. Vokallerde sadece çığlıklar, haykırışların çok derinden duyulduğu şeyler var. Bunlar çoğu zaman ya tek bir kelime oluyor ya da bir cümlecik. Bu yüzden de bu albüm daha çok bizlere müziği ile o depresif ve acı havayı veriyor. Her ne kadar Metal Archives’ta grubun tematik olarak doğayı baz alan şeyler ürettiği yazsa da doğanın yine karanlık tarafını ve panteist bir bakış açısını bizlere sunuyor Olhava. Albüm yoğun bir atmosfere sahip. Öyle ki bazı şarkılarda bu atmosfer tek başına şarkının yarısını oluşturabiliyor. Yazılan riffler elbette tek düze ve tremolo tarzı gitar çalımıyla yazılmış riffler. Orta veya yavaş tempolu şarkılardan oluşuyor Memorial. Dediğim gibi gün içinde, herhangi bir zaman diliminde dinleyebileceğiniz bir albüm değil bu albüm. Kendinizi bu albümü dinlemek için hazır hissetmeniz ve ona göre zaman ayırmanız lazım. En azından ben bu şekilde dinleyebiliyorum.

Prodüksiyon kalitesi gayet iyi olan, atmosfer yoğunluğu türe bağlı olarak iyi bir düzeyde olan ve duygusal anlamda vermek istediğini verebilen bir albüm Memorial. Bu türdeki işleri seviyorsanız bu albümü de seveceğinizi düşünüyorum. Ben de bu albümü okurken dinlediğim çalma listeme ekleyeceğim. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!

Albüm Puanı: 8/10