Albüm Kritik 1376 (Agenbite Misery / Remorse of Conscience)

Herkese selamlar! Bugün sizlere edebiyat ile Metal’i harmanlamayı tercih eden “Agenbite Misery” adlı grubun bu yıl çıkardığı ilk LP’si olan “Remorse of Conscience” albümünden sizlere söz edeceğim. 2022 yılında kurulmuş Agenbite Misery ve Metal’in farklı türlerini bir araya getirerek daha çok deneysel bir müzik icra ediyor. Bu yüzden de grup oldukça niş bir tarafta duruyor. Deneysel işleri her zaman seven ve destekleyen biriyim. Tabi ki bu deneysel işlerin de bana göre bir kapsamı var. Metal’den uzaklaşılmaması en büyük kıstasımdır. Çünkü o zaman deneysellikten ziyaden başka bir türe kayış oluyor. Metal içindeki deneysel çalışmaları da en fazla Black Metal ve Death Metal tarafında görüyoruz. Agenbite Misery de Avant-garde Black Metal, Dissonant, Death Metal, Experimental Death Metal, Sludge ve hatta Hardcore türlerini bir araya getirerek gerçekten de çok elegant bir müzik tarzı benimsemiş. Bu da demek oluyor ki klasik bir Black veya Death Metal dinleyicisini tatmin etmesi düşük bir olasılıktır. ABD’de kurulan grup bu albüme kadar birkaç tekli ile gelmiş ve sonrasında bu tekliler ve fazlasının da olduğu Remorse of Conscience albümünü ortama salmış. Grup için ilk başta edebiyat ile harmanlanan bir Metal icra ediyor demiştim. “James Joyce”un “Ulysses”indeki pasajlardan yaratılan şarkılar ve sözlerle bunu yapıyor. Zaten şarkıların atmosferik tarafı da bu pasajlara özel olarak yaratılmış ve şarkılara yedirilmiş. Şimdi gelelim albüm hakkındaki duygu ve düşüncelerime.

Albümü dinlemek için gerçekten de zaman ayırmanız gerekiyor. Öyle yolda giderken veya kısa süreli toplu taşıma araçlarında geçirilen yolculuklarda dinlenecek bir albüm değil. Çok katmanlı bir müzik ve yoğun bir atmosfere sahip bu albüm. O yüzden de hakkını vererek dinlemek gerekiyor. Hem melodik beste yazımları hem de Metal’in birçok türünün girift bir yapı oluşturması bu çok katmanlı müziği oluşturuyor ve üzerine atmosferik öğeler de eklenerek yoğunluğu yüksek bir albüm peyda olmuş oluyor. Böylesine yoğunluğa sahip şarkıları dinlemek elbette sabır ve dikkat işi. Her bir şarkının içindeki geçişler, partisyonlar, enstrümantal solo kısımları derken ciddi anlamda kafa yorucu parçaları sindirmeniz gerekiyor. Bütün bunları dinlerken ben genel olarak keyif aldım. Fakat bütünüyle yüreğimi okşayan veya ihtişamlı olduğunu düşündüğüm bir albüm de olmadı. Bu tarz albümleri genelde dinleyen biri olarak bu albümü seviye olarak “iyi” kategorisine koyarım. Çok daha görkemli işler dinledim ve eminim ki Agenbite Misery de bir sonraki albümde seviyeyi çok daha üst bir seviyeye çıkaracaktır. Prodüksiyon kalitesi olarak ise rahatsız edibi bir sounda sahip değil albüm ama çok daha iyi bir kayıt ile gelmesini gönül isterdi. Albümün nasıl bir ses alt yapısına sahip olacağı elbette tamamen grupların tercihine bağlı oluyor ama böylesine çok katmanlı bir müzikte daha berrak bir prodüksiyon kalitesini duymak isterdim.

Toparlayacak olursam; sanatsal tavrı ve yeri, müzikal çeşitliliği ve iyi düzeydeki atmosferi ile Remorse of Conscience bence gayet başarılı bir iş olmuş. Özellikle grubun daha ilk albümde böylesine cüretkâr bir işe girişmiş olması, sonraki albümlerinde seviyenin nerelere çıkacağının da bir ön gösterimi oluyor. Bu grubu da yakın takibime alıyorum. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!

Albüm Puanı: 7,5/10