Herkese selamlar! Bugün sizlerle birlikte yeraltına iniyoruz. Fakat öyle cehenneme kadar değil. Biraz daha yeryüzüne yakın kısmına. Bu sitede ilk defa albüm temalarını madenlerden alan bir gruptan bahsedeceğim. Böyle bir şeyi hiçbir şekilde hayal dahi edemezdim. Fakat birçok grup farklı farklı şeylerden bahsediyor günümüzde. Maden kazaları, madendeki karanlık ortam ve madencilik tarihi konularını yeryüzüne, Black Metal ile çıkarmaya karar vermiş bu Alman grubumuzun adı “Dauþuz”. 2016 yılında temelleri atılmış bu grubun. Maden fakültesinde falan mı okudular acaba diye merak etmiyor değilim ama neyse. Bu konuya çok takıldım bir türlü dışına çıkamıyorum. Black Metal’in daha çok ikinci dalga etkisinden nasibini almış bir grup izlenimi veriyor Dauþuz. Bu da demek oluyor ki hem atmosferik öğeler hem melodik partisyonlar var. Bütün bunlar klasik Black Metal riff yazımları ile birleşiyor. Grubun bu yıl çıkardığı albümü “Todeswerk: Uranium II” ile biz de yeraltına iniyoruz.
Albümü baştan sona iki defa dinledim. Genel olarak izlenimim olumlu tarafta olsa da beni etkileyecek çok bir şey bulamadım albümde. Dediğim gibi Black Metal’in ikinci dalga dediğimiz o 1990 sonrası tarzı benimsemiş grup. Riff yazımlarında kaotik olmayı amaçlamış ve bunu büyük oranda da başarmış. Fakat riff yazımları öyle etkileyici değil. Bu tür riff yazımlarının çok benzerlerini birçok gruptan sizler de dinlemişsinizdir. Melodik ve atmosferik dokunuşlarla şarkıların seviyesi yükseltilmek istenmiş. Bazı şarkılarda bu amaç gerçekleşmiş olsa da bazı şarkıların o tekdüzeliğine bir şey yapamamış. Vokal tarzını da yine çok yetersiz buldum. Çiğ, brutal ve çığlıklarla bezeli bir vokal tercihinde bulunmuş grup. Bu genelde işliyor olsa da ben çoğu şarkıda çok daha iyi bir performans beklerdim. Sürekli çığlıkla, ağıt yakarcasına bir vokal dinlemek bu müziğe pek uymuyor gibi. En azından benim hissettiğim bu. Diğer taraftan prodüksiyon olarak da öyle güçlü bir tercihte bulunulmamış. Grubun nostaljiye olan sevgisi ağır basmış gibi. Kötü bir prodüksiyon yok ama daha iyi bir şekilde kaydedilebilirdi bu albüm. Çok tiz kalmış ve bu yüzden de cılız bir soundu varmış gibi geliyor kulağa. Bütün bunlara rağmen albüm kendisini gerçekten dinlettiriyor. Çünkü bildiğimiz o klasik beste yazımlarını dinlemeyi seviyoruz. Her ne olursa olsun içimize işliyor ve biz Black Metal dinleyicileri bu tür şeyler dinlemekten zevk alıyoruz. Albümün maden atmosferi ise bir şekilde verilmeye çalışılmış işte. Tozdan, topraktan öksüren adamlarla falan bu işi kotarmaya çalışmış grup. Bakalım bu tema ile daha ne kadar gidebilecek Alman dostlarımız.
Dinlemekten sıkılmadığım bir albüm oldu Todeswerk: Uranium II. Fakat öyle görkemli bir albüm de dinlemiyorsunuz. Bu yüzden de albümün hakkı puanı verdiğimi düşünüyorum. Dauþuz’u takip edeceğim. Grubun enteresan işler yapma potansiyeli çok yüksek. Son olarak da albüm kapak resmini de oldukça beğendim. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!
Albüm Puanı: 7/10
Yorumlar
Yorum Gönder