Albüm Kritik 1421 (Soulburn / Quantifying Cosmic Doom)

Herkese selamlar! Bugünkü durağımız Avrupa’nın güzide ülkelerinden Hollanda oluyor. Hollanda da ekstrem Metal türlerinin yükselişte olduğu bir ülke. Bu ülkeden çıkan birçok gruba şahitlik ettim ve ediyorum da. Bugünkü grubumuz ise eski “Asphyx” üyelerinin bir araya geldiği “Soulburn” adlı grup oluyor. Soulburn, Black ve Death Metal gibi ekstrem türlerin vitesini biraz düşürüyor ve Doom Metal’in o ağır ve kasvetli havası içine sokuyor. Bu üç türü iç içe geçirmeyi başaran Soulburn’u ise ilk defa bu yıl çıkardığı “Quantifying Cosmic Doom” albümü ile keşfetmiş ve de dinlemiş oluyorum. Grubun temeli Asphyx’e dayandığı için haliyle Metal sahnesine çıkışı da erken tarihlerde oluyor. 1987’de Asphyx ile başlanan yolculuk, 2014 yılında bugünkü ismi Soulburn ile yoluna devam ediyor. Fakat burada dikkat edilmesi gereken bir durum var. Asphyx kadrosundaki elamanların farklı bir projesi aslında Soulburn. Yine de kafa karışıklığı yaratacak birçok bilgi var bu grup hakkında. Böylesine keşmekeş bilgilere sahip olan grupları da gerçekten çok da irdelemek istemiyorum. Biz en iyisi Quantifying Cosmic Doom albümünün kendisine geçelim ve albüm hakkındaki duygu ve düşüncelerimden sizlere söz edeyim.

Albümü dinlemek benim için hem iyi hem de kötü deneyimler yaşamama neden oldu. İlk olarak olumsuz taraflarından başlamak isterim. Bir defa vokalin performansı gerçekten hiç hoşuma gitmedi. Temiz vokaldeki sesi, bu albümdeki herhangi bir şarkıda etkileyici durmuyor. Etkileyiciliği bırakın oldukça ahenksiz ve kulak tırmalayıcı buldum. Doom Metal’in albümün kalbine yerleştirilen bir tür olmasından dolayı temiz vokal partisyonlarının bir hayli fazla olması bu albüme katlanmamı gerçekten güçlendirdi. Diğer taraftan da şarkı yazımlarında da bazı sorunlar var. Evet, bu üçlü sentezi genel olarak iyi bir noktaya getirmiş Soulburn. Fakat bazı şarkıların içindeki gereksiz duraksamalar, bütün o bestenin düzenini bozan riff geçişleri gibi sıkıntılar var. Bu da haliyle albümü dinlemenize olumsuz bir etki ediyor. Benim için en azından durum böyle. Fakat diğer taraftan da genel olarak iyi bestelerin var olduğu bir albüm dinliyorsunuz. Ekstrem türlerdeki o sertliği, Doom’un ağır temposunda dahi çok net hissediyorsunuz. Tabi sürekli ağır aksak ilerleyen bir albüm de değil. Black ve Death türlerinin de vites arttırdığı anlar oldukça fazla. Özellikle bas gitarın bu kadar efektif bir şekilde şarkılarda varlık göstermesini çok sevdim. Bu da klasik bir Doom Metal etkisi aslında. Atmosferi çok güçlü bir albüm diyemem ama yine de kendi içinde asgari bir noktada atmosferik tarafının olduğunu söyleyebilirim. Davul yazımlarını genel olarak beğendim. Şarkıları daha sağlam bir forma bürüyor ve kulaklarınızda bunu hissediyorsunuz.

Toparlayacak olursam; bence ortalama seviyede bir albüm olmuş Quantifying Cosmic Doom. Türlerin iç içe iyi bir şekilde geçmesi bu albüm için çok iyi bir nokta. Fakat vokalin hem temiz hem de yer yer brutalde bu kadar alt seviyede kalması bence albümdeki en büyük pürüz. Yine de albümün genelinden ortalama bir keyif alıyorsunuz. Bir başka yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!

Albüm Puanı: 7/10