Albüm Kritik 1423 (Malist / Eternal Echo of the Fall)

 Herkese selamlar! Bugün sizlerle Rus topraklarını ziyaret ediyoruz. Rusya da Black Metal konusunda oldukça sağlam gruplara ev sahipliği yapan bir ülke. “Bizzarekvlt, Slaughter to Prevail ve Grima” gibi bütün dünya çapında ses getiren ve bilinen grupların çıktığı bir ülke Rusya. Bu yüzden de bu ülkeye büyük sevgim var. Sadece müzikte de değil, edebiyat ve spor alanlarında da Rusya’nın muazzam bir jenerasyonu var ve bu jenerasyon sürekli güncellenerek devam ediyor. Aynı başarıyı, tutarlılığı sürdürmek gerçekten hiç kolay değil ama bu ülkenin insanları bunu başarıyor. Rusya güzellememden sonra gelelim bugünün konuğu olan ve Rus Black Metal sahnesinin bir başka yükselen yıldızı “Malist”e ve bu yıl çıkardığı albümü “Eternal Echo of the Fall”den sizlere söz etmeye. 2017 yılında “Ovfrost” önderliğinde, tek kişilik bir Black Metal projesi olarak hayata geçirilen proje Malist. O zamandan günümüze kadar da üretkenliğini sürekli ve disiplinli bir şekilde devam ettiriyor. Ben de grubu ilk defa 2020 yılında çıkardığı “To Mantle the Rising Sun” ile keşfetmiştim. Ben bu albümü ilk defa 2021 yılında dinlemiş ve Malist’in geleceğinin gerçekten ümit verici olduğunu anlamıştım. Black Metal’in hem atmosferik hem de melodik tarafını iyi bir şekilde harmanlayarak bizlere sunuyor Ovfrost. Bunu da oldukça iyi seviyede yaptığı için genelde iyi albümler dinlemiş oluyoruz. Sonrasında ise, 2021 yılında çıkan, “Karst Relict” albümünü dinlemiş ve Malist’in bu albümünü daha da fazla beğenmiştim. Malist, çalma listelerimin bazılarında olan ve denk geldiğimde dinlemekten hoşlandığım bir grup. Fakat sürekli dinlediğimi söyleyemem. Yine de grubun albümlerini elimden geldiğince takip etmeye çalışıyorum. Şimdi gelelim grubun bu yılki albümü olan Eternal Echo of the Fall’a.

Doğrusunu söylemek gerekirse bu albüm hakkında neler söyleyeceğimi pek bilemeden klavyenin başına oturdum. Albümü beğenip beğenmediğimi bile tam olarak bilemiyorum. Çok arada kalan duygu ve düşüncelere sahibim. Eternal Echo of the Fall, bazı noktalarında gerçekten iyi bir albüm havası verse de bazı yönleriyle de sıradan ve sıkıcı bir albüm. Bu ikisini aynı anda sunmak da pek kolay iş değil. Bu yüzden Ovfrost’u tebrik ediyorum. Öncelikle atmosfere destek olsun diye yazılan melodik partisyonlar bu albümde gerçekten de vasatın altında. Herhangi bir şarkıyı üst seviyeye çıkarmak şöyle dursun, bu dokunuşlar şarkıların seviyesini daha da aşağı çekiyor. Bu yüzden de bu albümün o ambiyansını sevemedim. Çok zayıf kalmış. Şarkıların bazıları iyi rifflerle bezeli olsa da bu tür ambiyans etkileri onların önüne geçiyor ve günün sonunda yüzümü güldürmeyen şeyler dinlemiş oluyorum. Diğer taraftan Malist’in bu albümde çok fazla kompleks işlere giriştiğini görüyorum. Bence bu yanlış bir yönelim. Atmosfere dayanan böylesi bir albümde bu kadar kompleks şarkı yazımlarına hiç gerek yok. Çünkü sürekli bir kafa karışıklığı oluyor ve genel olarak odaklanamıyorsunuz. Ben de şarkılardaki riffleri tel tel ayırmaya çalışırken bir noktadan sonra bıraktım. Bu albümde bazı şarkıları gerçekten dinlemekten zevk alsam da genel olarak albümün bütününden pek keyif alamadım. Böylesi albümler zaten çok fazla var ve Malist’in yönünü kaybettiğini de düşünüyorum. Önceki albümlerden aldığım o sağlam albüm hissini bundan alamadım. Daha progresif bir forma bürünen şarkı yazımlarını beğenmedim. Zaman içinde de beğenecek gibi durmuyorum.

Yine Yine de albümü koyacağım yer orta seviye bir yer olacak. Prodüksiyon kalitesi iyi olan, bazı şarkılarından keyif aldığım ama genel atmosferinden hiç keyif alamadığım bir albüm oldu. Bir başka yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!

Albüm Puanı: 6,5/10