Albüm Kritik 1460 (Kanine / Khaos)

Herkese selamlar! Bugün, sabahın erken saatlerine oldukça şiddetli başlıyoruz. Şiddetli başlamamızın nedeni ise Deathcore icra eden bir grup dinlemiş olmamdır. Sanırım benim için son birkaç yılda yükselen yıldız Deathcore’dur. Bu kendim için geçerli bir itham tabi ki. Özellikle “Infant Annihilator”ın hayatıma girmesinden ve bu grubu sonrasında da daha detaylı bir şekilde dinlemem doğrultusunda Deathcore dinlemekten gerçekten büyük keyif almaya başladım. Deathcore’un o kaslı müzik yapısı, sağlam soundu, gırtlak parçalayan vokal performansı içermesi ve davulun hiç olmadığı kadar şiddetli bir şekilde şarkıları besliyor olması beni kendisine bağladı. Tabi ki Deathcore da kendi içinde alt türlere ayrılıyor. Benim daha çok dinlediğim Deathcore türü için “Melodic Deathcore” diyebiliriz. Bugün sizlere bahsedeceğim, Fransız “Kanine” ise melodik herhangi bir emare göstermiyor ve bu sertliği de “Slamming Deathcore” ile bizlere sunuyor. 2020 yılında Fransa’da temelleri atılmış olan Kanine, modern Metal sahnesinin en şiddetli gruplarından biri olma yolunda ilerliyor. Slamming Deathcore her ne kadar benim ilgimi çok fazla çekmese de grubun henüz kariyerinin başında ilgi çekici bir iş yaptığı da gerçek. Metal Archives’ta yine yer almayan bir grup Kanine. Özellikle Deathcore gruplarının bu siteye zar zor bir şekilde giriyor olması fa benim garibime gidiyor. Neyse, bu konuyu şimdilik boş verelim. Kanine’in bu yıl çıkardığı albümü “Khaos” albümü hakkında duygu ve düşüncelerimi sizlere sunayım.

Kanine, Deathcore sahnesinde ilk albümü ile adını duyurmuş bir grup. Yaptığım ufak çaplı araştırma çerçevesinde bunu söylüyorum. Ben henüz ilk albümünü dinlemedim fakat Khaos’tan çok farklı bir mantalitede olduğunu sanmıyorum. Neticede grubumuz Deathcore’un salt ve çiğ tarafını icra etmek için kolları sıvamış. Kanine’nin Khaos’ta yapmış olduğu müzik sert ve gürültülü bir müzik. Bu yüzden de ekstrem türleri gerçekten çok uçlarda seven insanları tatmin edecektir. Fakat benim gibi biraz daha işin içinde sos ve baharat arayanlar için de idealden uzak olarak görünecektir. Benim “Cattle Decapitation, Infant Annihilator ve Slaughter to Prevail” gibi grupları çok sevmemdeki en büyük neden bu baharat ve sosların gerçek anlamda çok iyi şekilde kullanılmasıdır. Peki, nedir bu baharat ve sos? Elbette melodilerle sert ve kaotik rifflerin bir araya gelmesi ve atmosfer olarak da dehşeti en elit şekilde bizlere sunuyor olmasıdır. Sadece salt bir Deathcore dinlediğiniz zaman aslında beste yazımı konusunda oldukça basit ve neredeyse sadece davula abanılmış bir müzik dinlediğiniz fark edersiniz. Elbette bu şekli ile de seven birçok kişi vardır. Fakat bu haliyle bana göre sadece kafa salatan ve müzisyenlikten biraz uzak bir tür gibi geliyor. Bu da benim nezdimde çok da ilgi çekici değil. Diğer taraftan Khaos’un içinde çok fazla ses patlaması ve gürültü var. Böyle bir şeyi kulaklıkla dinlediğiniz zaman kulaklarınızda çınlama yapması da kaçınılmaz oluyor. Modern, salt bir Deathcore albümünden beklediğiniz birçok şeyi burada bulabilirsiniz. Fakat bu kadar salt olması ağızda pek de tat bırakmayabilir.

Günün sonunda Kanine’i keşfettiğim için elbette memnun kaldım. Sertlikten ve kaostan taviz vermeyen bir grup. Fakat yaklaşık 43 dakikalık bir albümde neredeyse hep aynı şeyleri dinliyor olmak bana sıkıcı geliyor. İleride grubumuz müziğine biraz daha farklı yaklaşabilir. Bunu bekleyip göreceğiz. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere!

Albüm Puanı: 7/10