Albüm Kritik 1348 (Ov Sulfur / Endless)

Herkese selamlar! Bugün, bir kez daha Deathcore cenahına geçiş yapıyoruz. Deathcore’un vahşi tarafını ne kadar sevdiğimi önceki birçok Deathcore albüm incelemelerinde söylemiştim. Fakat geçen sefer incelediğim “Worm Shepherd”ın Deathcore albümünün aynı vahşilik ve dehşet hissini veremediğinden dert yanmıştım. Çünkü içinde senfonik öğelerin olduğu daha çok atmosfer odaklı bir albümdü. Bugünkü konuğum olan “Ov Sulfur”un “Endless” albümünde de aynı dert yanmam olacak. Hatta daha fazlası da olacak. Çünkü Deathcore etiketi ile müzik yapan bu grubun aslında bir Deathcore grubundan daha çok Metalcore ve Deathcore sentezi iş yaptığını düşünüyorum. Bu yüzden de Ov Sulfur’un Endless albümünü dinlemek benim için pek de iyi bir deneyim olmadı. Kulaklarım hep safkan dehşeti ararken, yumuşamaya yüz tutmuş Deathcore gruplarının, yumuşak albümlerini dinlemek beni üzüyor. Şimdi gelelim albüm hakkındaki duygu ve düşüncelerimden sizlere söz etmeye.

Ov Sulfur, Worm Shepherd ile keşfettiğim, neredeyse aynı türü yapan iki grup oldu. Deathcore deyince benim aklıma böyle sofistike işler gelmiyor açıkçası. Sertliğin tavan yaptığı, üst düzey dehşet temalarla müziğin daha da kaotik bir hal olduğu tür geliyor. İşin içinde senfonik öğelerin olması beni pek ihya etmiyor. Fakat daha vahim olan bence Ov Sulfur’un yaptığı. Metalcore ve hatta Nu Metal türleri ile içli dışlı bir Deathcore icra etmek benim tüylerimi diken diken yapan ve direkt olarak uzaklaşmamı sağlayan bir faktör. Metalcore’u seven biri olarak bunu diyorum. Çünkü Metalcore çekirdek yapısı ile icra edildiğinde gerçekten dinlemelere doyamayacağım bir tür. Fakat başka türlerin yancısı gibi olunca inanılmaz yapay ve ruhsuz bir şey dönüşüyor. Ov Sulfur’un Endless albümünün de tam olarak böyle tanımlayabilirim. Yapay, ruhsuz ve metodik… İşin içinde hiçbir duygu aktarımı olmayan bir albüm dinlemek bana göre bir şey değil arkadaş. Diğer taraftan işin teknik kısmı da çok yüzeysel. Deatchore’un temelinde işin teknik yani virtüözlük kısmı da vardır. Endless’ta ise bu çok yüzeysel bir şekilde varlık gösteriyor. Riff yazımlarına falan girmeyeceğim o yüzden. Daha çok davulun ön planda olmaya çalıştığı ve ne yazık ki onda da vasat bir işin ortaya konduğu bir albüm Endless. Temiz vokallerin, melodik ve hatta akustik partisyonların şarkılarda olduğu bir Deathcore albümü olamaz. Buna dar bakış açısı diyenleriniz olacaktır. Fakat Deathcore’un Metal türleri arasında en sert türlerden biri olması bir gerçektir. Bu türü bu denli yumuşatma çabasına girilmesi benim için kabul edilebilir bir şey değil. Endless albümünü dinleyip, bitirmek benim için pek de kolay bir şey olmadı ama bütün albümü dinledim baştan sona yine de.

ABD'li Ov Sulfur’un Endless albümü benim lügatime hiç uymayan bir çalışma olmuş. Deathcore’u çekici kılan sertliği, pervasızlığı ve dehşetidir. Endless’ta ise böyle bir şeyden söz etmek çok güç. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!

Albüm Puanı: 6/10