Albüm Kritik 1417 (Epikoros / Black Sun Eclipse)

Herkese selamlar! Bugün sizlere safkan bir, old-school Black Metal davulculuğunun sergilendiği bir albümden söz edeceğim. ABD’de daha geçen yıl kurulmuş olan “Epikoros” adlı Black Metal grubunun “Black Sun Eclipse” albümü hakkında görüşlerimi bildireceğim. En başında söylediğim Black Metal davulculuğu ile ilki cümleyi albümün ilk şarkısından son şarkısına kadar en üst seviyede yaşıyorsunuz. Zaten albümde direkt olarak dikkat çeken şey bu davul performansı oluyor. Çünkü davulun başında bu işin en insan azmanı olan adamı “Nils Fjellström” var. Bu damı Black Metal dinleyip de bilmeyen yoktur herhalde diye düşünüyorum. “Dark Funeral, Nordjevel, 1349” gibi dehşetengiz gruplarda davulun başına geçmiş isimdir. 1349’un canlı performanslarında hala bu adamı görüyoruz. Gerçekten de Black Metal’in o sert, kaotik ve hırpani davulculuğu dendiğinde akla gelen ilk isim oluyor. Kulaklarımızda güzel harmoniler veya estetik dokunuşlar bırakmak gibi bir amacı olmayan, safkan kaosu bizlere sunan bir manyak kişiliğin bu yeni oluşumda olmasına gerçekten çok şaşırdım. Epikoros’un Black Sun Eclipse albümünden ilk şarkıyı açtığım anda zaten nutkum tutuldu. Böyle bir albüm beklemiyordum doğrusunu söylemek gerekirse. Bir yandan yazılan şarkıların dehşetengizliğinde kendimi kaybederken bir yandan da böyle bir davulculuğu ben biliyorum diyerek kim olduğunu bulmaya çalışıyordum. Grup hakkında edindiğim bilgiler sonucunda da her şey netliğe kavuşmuş oldu. Şimdi gelelim bu albüm hakkındaki duygu ve düşüncelerime.

Bu yıl dinlediğim en ihtişamlı albümlerden biri olduğunu hemen söylemek istiyorum. Epikoros’un daha ilk albümden böylesine üst seviye bir şey sunması görünürde şaşırtıcı olsa da grubun kadrosuna baktığımızda aslında beklenen bir şey diyebiliriz. Davulda kimin olduğunu söylemiştim zaten. Diğer grup elemanları da birçok grupta çalmış, söylemiş ve hatta hala birçok grupta da aktif olarak devam eden müzisyenler. Bu yüzden de bu albümün böylesine büyük bir gövde gösterisi ile çıkması esasında şaşırtıcı değil. Bir defa Nils’in davul yazımı ile şarkılar zaten birkaç seviye atlamış oluyor otomatikman. Fakat beste yazımlarının da gerçekten şahane olduğunu kabul etmek gerekir. Ortaya her yönü ile oldukça sağlam ve dinledikçe kendisine hayran bıraktıran bir eser çıkmış. Bu albümü baştan sona 5-6 defa dinledim sanırım. O derece heyecan verici ve kendisini dinlettiren bir albüm. Black Metal’in en dehşet formunu icra ediyor Epikoros. Modern bir sounda sahip ama old-school havayı da estirmekten geri durmuyor. Albümün sonunda ise bir de 1349 cover şarkısı var. Zaten Epikoros’u benzettiğim gruplar arasında “1349, Dark Funeral, Minenwerfer” gibi gruplar var. Bu grupların ortak özelliği davulun hep en dehşet formda olması ve gitar bestelerini çok daha yukarıya çekiyor olmasıdır. Eh, Nils’in de hem 1349 hem de Dark Funeral’da çaldığını hesaba katarsak Epikoros’un müziğinin temelinin de benzer olmasına şaşmamalıyız. Prodüksiyon açısından da şahane bir iş ortaya konmuş. Her şey çok net bir şekilde kulaklarınızda yankılanıyor.

ABD çıkışlı Epikoros’un ilk albümünde bizlere göstermiş olduğu gövde gösterisine hayran kaldım. Bu albümü dinleyen birçok Black Metal dinleyicisinin de aynı şeyleri hissettiğini düşünüyorum. Bu yılın en iddialı albümlerinden birini dinlemiş oldum böylece. Bir başka yazıda görüşmek üzere, hoşça kalın!

Albüm Puanı: 9/10